بهینه سازی آیرودینامیکی برای دوچرخه سواری سه گانه

بهینه سازی آیرودینامیکی یک عمل متعادل است. ما در حال تلاش برای یافتن بهترین موقعیت و تجهیزات برای دستیابی به بالاترین سرعت تا تریاتلون برای دوچرخه در حالی که از کمترین تعداد وات استفاده می کنیم. همیشه باید در نظر داشته باشیم که ممکن است همیشه موقعیت آیرودینامیکی بهترین موقعیت برای تولید برق نباشد -در واقع این نادر است. بنابراین ، با تلاش ها و اشتباهات فراوان ، ما باید بهترین سازش بین Super-Aero و Super Mothile را پیدا کنیم.

قدرتی که یک دوچرخه سوار تولید می کند به چهار روش مختلف استفاده می شود. اولین قدرت مورد نیاز برای غلبه بر تغییرات در ارتفاع است. در یک دوره مسطح ، این صفر خواهد بود. اگر در یک تپه شیب دار قرار بگیرید ، درصد بسیار قابل توجهی از قدرت شما خواهد بود. با این حال ، در بخش نزول ، این منفی می شود.

هرچه سریعتر سوار شویم ، با حرکت از طریق آن ، قدرت بیشتری از هوا احساس خواهیم کرد. ما می خواهیم اندازه و شکل بدن خود را که در باد ارائه شده است بهینه کنیم.

مقدار قابل توجهی از پشم ارزشمند ما به مقاومت نورد هدایت می شود ، که به معنای واقعی کلمه اتفاق می افتد جایی که تایر ما در جاده ملاقات می کند. سطح جاده ، نوع لاستیک و فشار تایر تأثیر خواهد گذاشت.

سرانجام ، ما شتاب داریم. پس از از بین بردن ارتفاع پشم ، وات های هوایی و وات وات وات تولید شده ، در صورت وجود ، شتاب خواهیم گرفت. اگر کسری وجود داشته باشد ، ما کند خواهیم شد.

موقعیت

هنگام بهینه سازی موقعیت ، باید تعادل بین آیرودینامیک ، توانایی تولید wadding و راحتی را پیدا کنیم. این اغلب یک سازش است. برای ورزشکاران در گروه سنی ، توانایی تولید WAD یک مؤلفه مهم برای مسافت های کوتاه تر است ، در حالی که راحتی برای مسافت های مسابقه طولانی تر اولویت است.

هنگام آزمایش AERO ، موقعیت بر انتخاب تجهیزات تأثیر می گذارد و انتخاب تجهیزات می تواند بر موقعیت تأثیر بگذارد. به عنوان مثال ، ما می توانیم یک سوار را در یک موقعیت قرار دهیم و سپس بهترین کلاه ایمنی را برای این موقعیت انتخاب کنیم. اما اگر با کلاه ایمنی شروع کنیم ، ممکن است موقعیت بهینه متفاوت باشد.

بزرگترین تصور غلط در آیرودینامیک این است که کاهش همیشه سریعتر است. این اغلب درست است ، اما همیشه نکته ای وجود دارد که در آن یک موقعیت کوتاهتر شروع به محدود کردن تولید انرژی و راحتی می کند.

سایر تنظیمات مهم شامل عرض پد شانه و شیب شانه است. خیلی اوقات ، این تغییر بر آیرودینامیک تأثیر نمی گذارد ، بلکه نتیجه این تغییر است. به عنوان مثال ، اعتقاد بر این است که لنت های باریک بیشتر هوایی هستند – و عایق بندی شده ، اغلب آنها هستند. اما گاهی اوقات آنها مانع از پایین آمدن سوار بر سر خود می شوند ، که می تواند منجر به مجازات بیشتر برای Aero نسبت به سود شود.

کلاه ایمنی

هنگامی که موقعیت بهینه را پیدا کردیم ، باید کلاه ایمنی را انتخاب کنیم. تفاوت 10 واتی بین کلاه ایمنی Aero و یک کلاه ایمنی جاده ای غیر معمول نیست. چالش این است که کلاه ایمنی بسیار فردی است و به موقعیت سوار بستگی دارد. آنچه برای یک نفر کار می کند ممکن است برای دیگری کار نکند.

علاوه بر این ، در مسابقات مخصوصاً گرم ، کلاه ایمنی Aero Road می تواند یک سازش هوشمند باشد. ما فقط می توانیم نیمی از جبران خسارت های هوایی را بدست آوریم ، اما جلوگیری از گرمای بیش از حد می تواند به ما امکان دهد مسابقه را به سختی انجام دهیم.

لباس

مانند کلاه ایمنی ، لباس تا حدودی فردی است. چندین قانون کلی وجود دارد: محکم است. خیلی بد است علاوه بر محدود کردن حرکت ، لباس های بیش از حد محکم می توانند مزایای آیرودینامیکی کت و شلوار را لغو کنند. یک بار دیگر ، تفاوت در حدود 10 وات بین یک کت و شلوار هوایی مناسب و یک پیراهن دوچرخه استاندارد و شلوارک و شلوارک استاندارد غیر معمول نیست.

آستین هایی که بازوی فوقانی را می پوشانند معمولاً سریعتر از پوست لخت آزمایش می کنند.

هیدراتاسیون

در تریاتلون با مقاومت طولانی ، هیدراتاسیون ضروری است و بطری ها می توانند بر آیرودینامیک تأثیر بگذارند ، بنابراین باید با دقت در نظر گرفته شود. ابتدا تعیین کنید که چقدر هیدراتاسیون باید بپوشید ، سپس گزینه های مختلف پوشیدن را آزمایش کنید.

بسیاری از سیستم های هیدراتاسیون جبهه مدرن فواید آیرودینامیکی را ارائه می دهند. بطری های واقع در بین دست ها مفید یا خنثی هستند. بطری های گرد قاب معمولاً یک ضرر است. بطری های نصب شده در پشت سوار معمولاً در بیان Aero خنثی هستند.

لاستیک

اگرچه لاستیک ها اثر آیرودینامیکی قابل توجهی ندارند ، اما تأثیر زیادی در مقاومت در برابر نورد دارند – انرژی از دست رفته که در آن تایر با جاده مطابقت دارد.

انتخاب لاستیک های هوشمند می تواند منجر به صرفه جویی قابل توجهی در مقاومت در برابر نورد شود. اگرچه ممکن است آنها به اندازه چرخ های عمیق یا کلاه ایمنی هیجان انگیز نباشند ، لاستیک ها همیشه باید بخشی از تجهیزات روز مسابقه باشند.

چرخ

اگرچه ما با جزئیات در مورد چرخ ها بحث نکرده ایم ، اما آنها کاملاً نیاز به آزمایش دارند. چرخ دیسک می تواند یک مزیت آیرودینامیکی محکم داشته باشد. با این حال ، چرخ های جلو باید بر اساس توانایی پردازش ورزشکار انتخاب شوند.

در حالی که دیسک عقب می تواند در یک روز بادی شدید به نظر برسد ، در واقع چرخ جلو است که بیشتر بر پردازش دوچرخه ها تأثیر می گذارد. چرخ جلو با یک بخش بسیار عمیق می تواند سود کاغذ آیرودینامیکی بیشتری را ارائه دهد ، اما اگر کنترل دوچرخه را دشوار کند-درک مطلب شما به طور مداوم با باد می جنگید و کنترل سود به طور مؤثر از بین می رود.

تست

صادقانه است که فرض کنیم بیشتر ما به تونل های بادی دسترسی نداریم تا موقعیت ، پوشاک و تجهیزات خود را آزمایش کنیم. با این حال ، ما تقریباً مطمئناً یک زنجیره محلی یا بخشی از جاده داریم که مرتباً سوار می شویم.

با آزمایش تغییرات در تجهیزات و جفت های موقعیتی در همان بخش از جاده – تا زمانی که شرایط تغییر شرایط باد و آب و هوا را در نظر بگیریم – می توانیم درک بصری از آنچه کار می کند و چه چیزی نیست ، ایجاد کنیم.

در حقیقت ، در سطح آماتور ، این آزمایشات در دنیای واقعی از هر کاری که در یک آزمایشگاه انجام شده است ، از نظر بحث برانگیز تر است.